Auteursarchief: Marjel

Lammetjesdag! UITVERKOCHT

Helaas is onze Lammetjesdag uitverkocht. Er zijn vandaag wel ook Lammetjesdagen (zonder kaartverkoop vooraf) bij collega’s:

De Belhamel in Warnsveld

Peelkudde Schaapsdrift te Ysselstein (bij Venray, het hele weekend)

We houden weer Lammetjesdag, op zaterdag 23 maart, van 13-17u! We kiezen er weer voor alleen kaartjes in de voorverkoop te doen, en dan maximaal 850. Dus wees er snel bij en koop je kaartjes. Het heeft dus geen zin om op de bonnefooi langs te komen, we verkopen dus niet aan de kassa. Sorry daarvoor, maar we denken dat het zo voor iedereen leuk blijft: voor jullie als bezoekers, maar ook voor onze vrijwilligers, en vooral ook voor de schapen en lammetjes!

Kom je ook langs? Kijk voor meer info en kaartverkoop op Lammetjesdag!

En bekijk voor de sfeer ons foto-album van de Lammetjesdag van vorig jaar.

Schapen langs Mansholtlaan en Grebbedijk (mét lammetjes)

Niet alle schapen staan op stal in de lammertijd. Alle schapen die niet drachtig zijn bijvoorbeeld, die blijven gewoon lekker de hele winter buiten. Dat zijn de guste dieren (‘gust’ betekent wel gedekt, maar niet drachtig geworden, en dat weten we omdat we ze hebben laten scannen) en de jaarlingen, die niet gedekt zijn. Dat noemen we de guste kudde. En de schapen die één lammetje hebben gekregen, mogen na een week of twee, drie ook weer naar buiten. Dat is de lammerkudde.

Komende tijd kun je de guste kudde vinden langs de Mansholtlaan, vanaf Wageningen richting Ede gezien aan je rechterhand. De lammerkudde loopt langs de Grebbedijk. Die grazen we in blokken af, te beginnen aan de Grebbebergkant, en dan zo richting Wageningen, en weer terug.

Dus wil je alvast lammetjes zien: spring op de fiets en rijd in dit mooie voorjaarsweer lekker even richting de Grebbeberg.

Drentjes op Heidestein

Zoals jullie misschien weten, is Utrechts Landschap onze grootste opdrachtgever. Nu hadden ze zelf nog een kleine kudde Drentse heideschapen, die grazen rond de schaapskooi Heidestein in Driebergen-Rijsenburg en op Bornia. Die werd gerund door vrijwilligers, maar door eerst de wolf, en toen blauwtong eroverheen, werd het de vrijwilligers te veel. Dus vroegen ze of wij de begrazing niet over wilden nemen. En liefst ook de schapen.

Nu waren die Drentjes totaal niet gewend om gehoed te worden door honden. Ze werden altijd gelokt en verplaatst met behulp van brokjes. Dus we hadden geen idee hoe ze op een hond zouden reageren. Want als hoeden niet zou lukken, dan zou het voor ons niet werken. Dat zijn we de maand maart aan het testen.

De vrijwilligers van Heidestein hebben jarenlang met hart en ziel voor de Drentjes gezorgd, maar zijn blij dat ze van de grootste zorgen verlost zijn. Maar gelukkig willen ze nog wel graag hand- en spandiensten verlenen, en daar maken wij graag gebruik van. Zij blij, wij blij!

De Drentjes zullen in elk geval in maart in de natuurgebieden rond de schaapskooi zijn, en in het weekend bij de kooi. Dus ga vooral een keer kijken! Ook zijn ze present bij het Schapenscheerfeest op Heidestein op zaterdag 15 juni. Daar zullen wij ook zijn met een kraampje met onze wol.

Een golf van lammetjes

De grootste lammergolf is inmiddels voorbij. Er was een dag dat er 47(!) geboren werden, maar inmiddels, begin maart, zitten we op een stuk of 3, 4 per dag. We zien er altijd naar uit, naar de lammertijd, maar het is ook altijd wel weer heerlijk als het afgelopen is.

Al met al is het eigenlijk heel goed gegaan. We wisten niet wat we moesten verwachten, met die blauwtong afgelopen najaar, tijdens de dekperiode, maar het heeft gelukkig geen zichtbaar effect gehad op de dracht en de lammeren. Mooi dat we weer een goede groep ooilammeren erbij hebben om de kudde te verjongen en aan te vullen vanwege de dieren die door blauwtong doodgegaan zijn.

Ruim 450 lammetjes hebben we binnenkort. Tot nu toe 10 fleslammetjes, en dat is een hele nette score, dat is wel eens meer geweest (al kan dat nog komen natuurlijk). Een paar fleslammetjes is ook wel gezellig hoor. Die zijn altijd heel mak en ook heel geschikt om mee te nemen bijvoorbeeld naar de Paasmarkt van StreekWaar op de Markt in Wageningen Paaszaterdag 30 maart.

Om jullie mee te laten genieten, hier een serie leuke lammetjesfoto’s en wat filmpjes. Vrolijke lammetjes, duttende lammetjes, drinkende lammetjes, wij krijgen er nooit genoeg van…

Lammetjes aan de lambar. Hun staartjes kwispelen net zoals ze doen als lammetjes bij hun moeder drinken.

Als de moeders aan het voerhek staan, is het speelkwartier voor de lammetjes!

Kilootje

Record dit jaar: ons lichtste lammetje ooit dat in leven is gebleven: 1,1 kilo! Geboren op 15 februari. Op Instagram en Facebook vroegen we mensen om tips voor een naam, en lotjernr1 kwam met de leuke suggestie Kilo. Wat we dan toch al snel verkleinen tot Kilootje.

Onze lammeren zijn gemiddeld een kilo of 4 bij de geboorte, met uitschieters tot bijna 7 kg. En we vinden alles onder de 3 kg eigenlijk al aan de kleine kant. Dus 1,1 is echt ongehoord, en al helemaal dat het dan blijft leven!

Kilootje was zo klein dat ze niet bij de uier van de ooi kon, dus ze is fleslam geworden. De eerste paar dagen lag ze onder de rode warmtelamp. En omdat ze zo mini was, wilden we nog geen oornummers in die kleine oortjes doen, dus ze loopt inmiddels als enige ongenummerde lammetje in het fleslammetjeshokje. Maar ze is levendig en vrolijk en ongelooflijk schattig! Inmiddels is ze overigens al een kilootje aangekomen 😉

Zoon Tijmen en lammerhulp Pauline gingen onlangs een wandelingetje met Kilootje maken in de wei, samen met onze hond Gwen.

WAARSCHUWING: als je chagrijnig wil blijven, moet je hier niet naar kijken, want hier word je heel vrolijk van!

Ingreep

Als er 350 ooien moeten aflammeren, gaat dat eigenlijk bijna altijd goed. Af en toe moeten we ingrijpen. Soms is dat alleen helpen het lammetje eruit te halen, soms zie je dat een verlossing niet vordert, en moet je erbij voelen, of het lam niet verkeerd ligt. En dat dan eventueel zo draaien dat het er goed uit kan komen.

Inmiddels zijn Clemens, zoon Tijmen, vrijwilliger Marjolijne en haar dochter Hannah daar zeer bedreven in. Tijmen heeft zijn bachelor diergeneeskunde gehaald, en begint in september aan zijn master, dus dat helpt ook. Hij vindt het in elk geval razend interessant.

Al met al hoeven we er zelden een dierenarts bij te roepen. Misschien eens in de 2 of 3 jaar een keer. En die dierenarts weet dan ook inmiddels: als Grebbeveld me erbij roept, dan is er echt wat aan de hand. Dus toen we haar onlangs belden, had ze haar keizersneekoffer voor de zekerheid alvast in de auto gegooid.

Er bleek helaas een vergroeid lam in de baarmoeder te zitten, waarvan de ledematen zo verstard waren, dat die er onmogelijk op de natuurlijke manier uit kon komen. Om de ooi te redden, was een keizersnee de enige optie. En dat gebeurt dan gewoon in de stal, op een tafel. En ze legde elke stap uit aan Tijmen, die op het laatst de hechtingen mocht zetten.

Het lam was helaas niet te redden, maar de ooi heeft het gehaald. Een bijzondere ervaring!

Nieuwe werkkleding!

Vijftien jaar na onze Grebbevesten, was het wel eens tijd voor nieuwe werkkleding. Mooi houthakkersvesten en -overhemden, mét logo! Marjolijne, Tijmen en Hannah (en drie lammetjes) spelen even voor fotomodel.

Lammerinstructie

De lammertijd is altijd een heftige, maar ook heel mooie tijd. Gelukkig hoeven we het niet alleen te doen. Om te beginnen hebben beide zoons Tijmen en Jochem een tussenjaar, dus kunnen ze veel helpen. Maar ook hebben we zoals altijd onze trouwe kudde lammervrijwilligers. En ook zoals elk jaar houden we voordat de lammertijd losbarst een middagje lammerinstructie, met borrel na. Om zeg maar het nuttige met het aangename te verenigen!

Dann frist Clemens alle kennis weer even op bij de lammerhulpen, over wat te doen als een lammetje geboren is, en wanneer het nodig is hulp in te roepen. Hoeveel brok ze moeten en hoeveel en hoe vaak de fleslammeren hun flesje mogen. En dan kunnen we er weer een lammerseizoen tegenaan!

Stamboek Veluws heideschaap

Wij hebben in onze twee kuddes Veluwse heideschapen (afgezien van het nieuwe groepje Drentjes, zie ander bericht). Met dit ras zijn we ooit begonnen, omdat we het mooi vinden een schapenras te hebben dat thuishoort in deze streek. Nu was er ook een stamboek Veluws heideschaap, maar dat was toch vooral voor kleine stichtingskuddes, die rond een schaapskooi lopen. Ze vonden dat begrazingsbedrijven zoals wij niet zo in hun stamboek pasten.

Daarom hebben we samen met een groepje andere begrazingsbedrijven met Veluws heideschapen een tweede stamboek opgericht, met heel veel hulp van de NSFO. Inmiddels zijn we erkend door de overheid. Onlangs kwam Hans Kolk van de NSFO onze dieren keuren, want we moeten dan natuurlijk wel kunnen aantonen dat het echt Veluwse heideschapen zijn. Dat is gelukt en hebben we dus officieel dieren van een ‘zeldzaam huisdierras’!

Zie voor meer informatie over het ras de website van de Stichting Zeldzame Huisdierrassen (SZH) de pagina over Veluws heideschaap. Ik ga nog even vragen of onze begrazingsbedrijven er ook bijgezet kunnen worden.